Υπάρχουν βράδια που μοιάζουν διαφορετικά. Απόψε είναι ένα από αυτά. Η Πανσέληνος φωτίζει τον ουρανό και μαζί της μοιάζει να φωτίζεται κάτι μέσα μας: οι σκέψεις που κρατήσαμε στην άκρη, οι άνθρωποι που μας λείπουν, οι επιθυμίες που δεν είπαμε δυνατά. Απόψε έχει Πανσέληνο
Για αιώνες, το ολόγιομο φεγγάρι συνδέθηκε με το συναίσθημα, τον έρωτα, την επιθυμία και την ανθρώπινη φύση. Και μπορεί η επιστήμη να μην έχει αποδείξει ότι η Πανσέληνος κάνει τους ανθρώπους αντικειμενικά πιο ερωτικούς, όμως η εμπειρία μιας φωτεινής νύχτας μπορεί να δημιουργήσει την κατάλληλη ατμόσφαιρα για να στραφούμε περισσότερο προς όσα αισθανόμαστε.
Ίσως, λοιπόν, δεν είναι ότι το φεγγάρι αλλάζει εμάς. Ίσως απλώς μας κάνει να παρατηρούμε περισσότερο αυτά που ήδη υπάρχουν μέσα μας.
Το φως που αφήνει χώρο για συναίσθημα
Η Πανσέληνος έχει κάτι ιδιαίτερο: κάνει τη νύχτα λιγότερο σκοτεινή. Και μέσα σε αυτό το παράξενο φως, μια βόλτα, ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα ή μια συζήτηση με κάποιον που μας ενδιαφέρει μπορεί να αποκτήσει διαφορετική ένταση.
Ο ρομαντισμός της Πανσελήνου δεν χρειάζεται να είναι υπερφυσικός. Είναι η ατμόσφαιρα, η προσδοκία, η διάθεση να ξεφύγουμε για λίγο από την καθημερινότητα.
Και ο έρωτας, άλλωστε, χρειάζεται ακριβώς αυτό: χώρο.
Γιατί μπορεί να νιώθουμε πιο κοντά;
Όταν αφήνουμε για λίγο πίσω την ένταση της ημέρας, γινόμαστε συχνά πιο διαθέσιμοι συναισθηματικά. Μια ήσυχη νύχτα, ένας καθαρός ουρανός και η παρουσία ενός ανθρώπου που μας ελκύει μπορούν να δημιουργήσουν ένα σκηνικό όπου η οικειότητα έρχεται πιο φυσικά.
Ένα βλέμμα μπορεί να κρατήσει λίγο περισσότερο.
Μια αγκαλιά μπορεί να γίνει πιο παρατεταμένη.
Μια κουβέντα μπορεί να πάει από τα καθημερινά στα προσωπικά.
Και κάπου εκεί, η συναισθηματική εγγύτητα μπορεί να μετατραπεί σε ερωτική ένταση.
Η Πανσέληνος δεν δημιουργεί την επιθυμία — την κάνει πιο ορατή
Αυτό θα ήταν, κατά τη γνώμη μου, το βασικό μήνυμα του άρθρου.
Δεν χρειάζεται να πούμε ότι «η Πανσέληνος αυξάνει τη σεξουαλική επιθυμία». Είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να πούμε ότι η συμβολική δύναμη του φεγγαριού μας προσκαλεί να κοιτάξουμε όσα επιθυμούμε.
Ποιον θέλουμε να έχουμε δίπλα μας;
Ποιον σκεφτόμαστε όταν μένουμε μόνοι;
Ποια αγκαλιά μας έχει λείψει;
Ποια επιθυμία έχουμε αφήσει στην αναμονή;
Η σημερινή νύχτα μπορεί να λειτουργήσει σαν μια μικρή υπενθύμιση ότι ο αισθησιασμός δεν βρίσκεται μόνο στο σώμα. Βρίσκεται στην προσμονή, στην οικειότητα, στο βλέμμα, στη φωνή, στην αφή και κυρίως στην αίσθηση ότι κάποιος μας βλέπει πραγματικά.
Και ίσως αυτό είναι το πιο ερωτικό κομμάτι της Πανσελήνου
Δεν είναι το φεγγάρι που μας κάνει ξαφνικά διαφορετικούς. Απόψε έχει Πανσέληνο
Είναι η νύχτα που μας δίνει την αφορμή να κατεβάσουμε τους ρυθμούς, να κοιτάξουμε τον άνθρωπο δίπλα μας λίγο περισσότερο και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να αισθανθεί.
Απόψε, λοιπόν, κοιτάξτε το φεγγάρι. Αλλά κοιτάξτε και εκείνον ή εκείνη που βρίσκεται απέναντί σας. Ίσως τελικά το πιο δυνατό φως της Πανσελήνου να μην βρίσκεται στον ουρανό, αλλά σε ένα βλέμμα που λέει περισσότερα απ’ όσα μπορούν να πουν οι λέξεις.
