Γιατί δημιούργησε προβλήματα στον πατέρα ο μεγάλος γιος στην παραβολή του Ασώτου;

Γιατί δημιούργησε προβλήματα στον πατέρα ο μεγάλος γιος στην παραβολή του Ασώτου;

Γιατί δημιούργησε προβλήματα στον πατέρα ο μεγάλος γιος στην παραβολή του Ασώτου;

 

Την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2022 η Εκκλησία μας διανύει την δεύτερη βδομάδα της κατανυκτικής περιόδου του τριωδίου και θα ακουστεί για μια ακόμη φορά η παραβολή του άσωτου υιού.

Είναι πολύ γνωστή αυτή η παραβολή του ασώτου. Εδώ θα προσπαθήσω να γράψω το γιατί νομίζω ότι διαμαρτύρεται έντονα ο πρώτος γιός στον πατέρα του.

Από τους στίχους 28 μέχρι και 30 που τους παραθέτω παρακάτω, φαίνεται το πόσο θύμωσε ο μεγάλος γιος με την απόφαση του πατέρα του να κάνει γλέντι, επειδή γύρισε ο μικρότερος γιος που ζούσε παράνομα και ξόδεψε όλη του την περιουσία.

Ας διαβάσουμε αυτούς τους στίχους από το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου:

«28 ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν. ὁ οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν παρεκάλει αὐτόν. 29 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ πατρί· ἰδοὺ τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ· 30 ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν».

 

Ο στίχος 29 φανερώνει όλη την σκέψη του πρωτότοκου γιου.

Δείχνει να είναι πικραμένος με τον πατέρα του και του εκφράζει μια απορία ζήλιας. Λέει στον πατέρα του «γιατί γι’ αυτόν πανηγυρίζεις, ενώ δεν έζησε όπως έπρεπε και για μένα τόσα χρόνια δεν μου έκανες ένα γλέντι;»!

Άραγε είναι σωστή η ερώτηση αυτή για έναν δυνατό άντρα απέναντι σε έναν άσωτο και ηττημένο αδερφό του, που γύρισε πίσω και αναγνώρισε τα σφάλματά του; Η έντονη αυτή αντίδρασή του μήπως φανερώνει μια στάση αλαζονείας, που τελικά δεν τον αφήνει να χαρεί και αυτός με την επιστροφή του ταλαιπωρημένου αδερφού;

Μέσα στην ζωή κάπως έτσι λειτουργούμε και όλοι εμείς, ειδικά όταν ακούσουμε πως κάποιος άνθρωπος που απομακρύνθηκε από την εκκλησία ζώντας άσωτα και πέφτοντας σε αμαρτίες, μετά από καιρό μετανοεί και γυρίζει πίσω.

Η πρώτη μας σκέψη θα περιέχει κάποια γκρίνια αντί την έκφραση της χαράς μας. Ίσως, δεν πρέπει να σταθούμε μόνον στο άσχημο παρελθόν του ανθρώπου αυτού χωρίς όμως ν’ ατενίσουμε το μέλλον του.

Όλες οι αρνητικές σκέψεις φανερώνουν τελικά έναν εγωισμό που στο βάθος φαίνεται ότι είναι μια στάση του να απορρίψουμε μια θετική προσπάθεια που μόλις ξεκινάει. Τελικά μήπως πρέπει να δουλέψουμε μέσα μας έτσι ώστε να απομακρύνουμε κάθε παράπονο που έχουμε και να μην πέσουμε στην ίδια παγίδα όπως ακριβώς έπαθε ο μεγαλύτερος γιος της παραβολής μας;

 

Φεβρουάριος 2022.
Σωτήρης Ι. Στυλιανού.
Βιβλιοθηκονόμος, Νομικός, Θεολόγος.

πηγή

Αφήστε μια απάντηση