«Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα. Ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθείς, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθείς. Αλλά ανάνηψον κράζουσα· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών, διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς»
«Να, ο Νυμφίος έρχεται μέσα στη νύχτα,
και μακάριος είναι ο άνθρωπος που θα τον βρει άγρυπνο και έτοιμο.
Ανάξιος όμως είναι εκείνος που θα τον βρει αδιάφορο και νωθρό.
Πρόσεχε λοιπόν, ψυχή μου, μην παρασυρθείς στον ύπνο,
για να μη δοθείς στον θάνατο και μείνεις έξω από τη Βασιλεία.
Αλλά ξύπνα και φώναξε:
Άγιος, Άγιος, Άγιος είσαι ο Θεός μας,
με τη μεσιτεία της Θεοτόκου, ελέησέ μας.»
Η βασική του σημασία:
Ο «Νυμφίος» είναι ο Χριστός, που έρχεται ξαφνικά, όπως μέσα στη νύχτα.
Η «νύχτα» συμβολίζει τη ζωή μας, όπου δεν ξέρουμε πότε θα έρθει η στιγμή της κρίσης ή της συνάντησης με τον Θεό.
Το μήνυμα προς τον άνθρωπο:
Να είμαστε πνευματικά ξύπνιοι (γρηγορούντες)
Να μην ζούμε με αδιαφορία και ραθυμία
Να έχουμε πίστη, μετάνοια και εγρήγορση
Δύο δρόμοι που δείχνει:
. Μακάριος: εκείνος που είναι έτοιμος, με καθαρή καρδιά
. Ανάξιος: εκείνος που ζει χωρίς προσοχή και πνευματική ζωή
Το βαθύτερο νόημα:
Το τροπάριο μας καλεί:
να “ξυπνήσουμε” από τον πνευματικό ύπνο
να μην χάσουμε τη σχέση μας με τον Θεό
να ζούμε με αγάπη, ταπείνωση και εγρήγορση
Συνοπτικά:
Είναι μια προειδοποίηση αλλά και πρόσκληση:
«Να είσαι έτοιμος… γιατί ο Χριστός έρχεται»
Το δεύτερο τροπάριο λέει:
«Τον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον, και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ. Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα, και σώσον με».
«Σωτήρα μου, βλέπω στολισμένο το σπίτι του γάμου, αλλά δεν έχω κατάλληλα ρούχα για να μπω μέσα. Κάνε λαμπερή τη στολή της ψυχής μου, Εσύ που δίνεις το φως, και σώσε με».
Οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από μια άλλη παραβολή του Χριστού, στο κατά Ματθαίον, κεφ. 22, στίχοι 1-14: ένας βασιλιάς παντρεύει το γιο του, αλλά οι καλεσμένοι «αγρόν ηγόρασαν» (η φράση είναι από το Λουκ. 14, 18, όπου υπάρχει η ίδια παραβολή ή μια παρόμοια – εκεί κάποιος λέει: «αγόρασα ένα αγρό (χωράφι) και πρέπει να πάω να τον δω, γι’ αυτό δε μπορώ να έρθω») και δεν πήγαν. Τότε εκείνος έστειλε και κάλεσαν όλους τους φτωχούς και περιθωριακούς, που ήρθαν αντί για τους επίσημους. Είδε όμως κάποιον με ρούχα ακατάλληλα για γάμο και έβαλε να τον πετάξουν έξω, και μάλιστα «στο σκοτάδι»!…
Εννοείται ότι, αφού οι τελικοί καλεσμένοι ήταν φτωχοί, ο Ιησούς δεν εννοούσε ότι ο άνθρωπος διώχτηκε επειδή είχε «κακά ρούχα». Το νόημα είναι ότι είχε κακή ψυχή.
Εδώ λοιπόν ο ποιητής του τροπαρίου παρακαλεί το Χριστό να τον βοηθήσει να γίνει λαμπερή η ψυχή του, να τη «φορέσει» (ως το καταλληλότερο ένδυμα) και να μπορέσει να μπει στο γλέντι του γάμου, δηλ. στον παράδεισο.
Καλή ανάσταση σε όλους μας.
